Jacek Gałązka

Prezentacja wizualna w Odessie

2010-10-04T14:13:00.000+02:00

Warsztaty prezentacji wizualnej w Odessie były miłą przerwą w rutynie polskich programów szkoleniowych. Po pierwsze ze względu na uczestników (z pozarządowych organizacji ukraińskich), po drugie ze względu na nietypowy temat. Mieliśmy w ciągu dwóch dni nauczyć ludzi monitorujących władze lokalne przed wyborami graficznej „sprzedaży” zebranych wiadomości. Taki ekspresowy kurs infografiki dla nieprzygotowanych. Inaczej niż w przypadku dziennikarzy z prasy lokalnej mieliśmy tu do czynienia z ludźmi, którzy słabo rozumieli istotę przekazu medialnego. Nie bardzo też wiedzieli, czego mogą się po nas spodziewać. A jednak udało się. Projekty tworzone na seminarium miałyby szansę realizacji w realnym świecie. Mamy adresy e-mailowe, może dowiemy się jak poszło...

Akademia trwa w najlepsze

2010-10-04T13:11:00.001+02:00

Poprzedni wpis, wstyd powiedzieć, powstał w czerwcu, kiedy przymierzaliśmy się dopiero do uruchomienia Akademii Prasy Lokalnej+. Tymczasem od czerwca już pięć razy trenerzy APL+ spotkali się z uczestnikami warsztatów dziennikarskich, których mam przyjemność być koordynatorem.
Dotychczas odbyły się: warsztat dla redaktorów gazet („Doskonalenie warsztatu redaktora...”), seminarium nt. sprzedaży powierzchni reklamowej w gazecie („Sprzedaż powierzchni reklamowej” – dwa razy), warsztat redakcji wizualnej („...poprawa szaty graficznej”) i spotkanie z ekspertem praktykiem prawa prasowego („Ograniczenia wolności wypowiedzi...”).
Przed mami październik a w nim powtórka doskonalenia warsztatu redaktora, warsztat „Dobre rzemiosło dziennikarskie...” i seminarium „Dziennikarstwo interwencyjne, poradnicze, śledcze...”
Zajęcia poprowadzą trenerzy znani już uczestnikom APL+ (Andrzej Fedorowicz, m. in. „Focus”), mniej znani (Aldona Toczek, m. in. „Echo Miasta”) i nowi (Grażyna Musiałek, „Polityka”). Zapowiedzieli swój udział w roli gości Piotr Pytlakowski z „Polityki” i Bertold Kittel z „Newsweeka”.
Więcej informacji o akademii na stronie www.aplszkolenia.pl

Akademia Prasy Lokalnej rusza w tydzien po wyborach

2010-06-14T13:19:00.004+02:00

Kolizja dat z okresem wyborczym nastąpiła, oczywiście, przypadkiem. Byliśmy zmuszeni nawet przesunąć jeden z terminów szkoleń, żeby nie utrudniać uczestnikom wzięcia udziału w akcie głosowania.
Pierwsze szkolenie odbędzie się 25-26 czerwca. Jego tematem jest doskonalenie warsztatu redakcyjnego. Zajęcia poprowadzi Andrzej Fedorowicz, dziennikarz i trener, od kilku lat współpracujący z exPress w organizowaniu szkoleń w Polsce i zagranicą.
Program trwa od czerwca 2010 do sierpnia 2011 roku. Oprócz prowadzenia zajęć z grafiki gazetowej podjąłem się tym razem koordynowania całego programu.
Więcej o Akademii Prasy Lokalnej + można przeczytać na będącej w budowie stronie www.aplszkolenia.pl

Będzie nowa Akademia Prasy Lokalnej

2010-01-14T17:45:00.002+01:00

Izba Wydawców Prasy zakończyła negocjacje z PARP w sprawie programu szkoleń dziennikarskich „Akademia Prasy Lokalnej +”. Program ruszy w marcu tego roku, szkolenia zaczną się prawdopodobnie w czerwcu. Zainteresowani powinni pilnie śledzić stronę internetową IWP i ten blog w oczekiwaniu na dalsze informacje.

Druga „Prasa w internecie”

2009-10-13T18:55:00.002+02:00

W niedzielę Paweł Nowacki, mec. Andrzej Karpowicz i ja poprowadziliśmy drugiei szkolenie Izby Wydawców Prasy poświęcone redagowaniu prasy internetowej. Wśród 14 uczestników były reprezentacje prasy lokalnej, portali saorządowych i dużych wydawnictw prasowych (Newsweek). Przy okazji powstała w internecie społeczność doroboty.ning.com założona na darmowej platformie ning, podobnej do bloggera i innych tego typu maszynerii. Używaliśmy społeczności głownie do zabawy i rozruszania audytorium, ale mam plan korzystania z niej nadal, także przy prowadzeniu innych szkoleniowych inicjatyw IWP.
Tym razem więcej uwagi poświęciliśmy projektowi graficznemu stron graficznych. Wszyscy uczestnicy deklarowali chęć zmiany swoich serwisów, w tym zmiany graficznej – będzie okazja do śledzenia zmian.

Dla zainteresowanych przedstawiam niżej program zajęć:
Piątek, 9.10.2009
13.00 – wyjazd autokarem z Warszawy
14.30 – obiad, zakwaterowanie
15.00 – 16.00 – inauguracja zajęć, omówienie spraw organizacyjnych i programu, prezentacja wzajemna uczestników. Przedstawienie serwisu społecznościowego „doroboty.ning.com” i jego roli w programie seminarium
16.00 – 18.00 – decyzje etyczne i prawne w praktyce publikacji internetowych – prezentacja mec. Andrzeja Karpowicza, eksperta prawa autorskiego i prasowego
18.00 – 18.15 – przerwa
18.15 – 19.00 – „Slow Cooking of Journalism i Fast Food News, czyli nowe, kuchenne podejście do dziennikarstwa” – prezentacja Jacka Gałązki
19.00 – kolacja

Sobota, 10.10.2009
9.00 - śniadanie
9.30 – 11.00 – Gazeta i czasopismo papierowe a serwis internetowy – odmienność redagowania i organizacji pracy. Relacja z konferencji „Newsroom 2015” zorganizowanej w Pradze w dniach 1-2 października 2009. Własne doświadczenia transformacji serwisów internetowych z ostatnich 6 miesięcy – prezentacja Pawła Nowackiego i analiza napotkanych problemów .
11.00 – 11.15 – przerwa
11.15 – 13.00 – Podejmowanie decyzji o przyszłości wydawnictwa drukowanego. Poszukiwanie właściwego modelu biznesowego dla internetu. Potencjalne modele aktywności internetowej dla małych wydawnictw lokalnych – prezentacja Pawła Nowackiego (przykłady rozwiązań), dyskusja i ćwiczenia w grupach.
13.00 – 13.15 – przerwa
13.15 –14.00 – Czy za treść w internecie będzie można pobierać opłaty? – opis przypadków i trendów światowych, ćwiczenia w tworzeniu scenariuszy rozwoju własnych serwisów www. Prowadzi Paweł Nowacki.
14.00 – obiad
15.00 – 17.00 – Efektywne wykorzystanie możliwości internetowych w założonych już serwisach. Nauka analizy własnych serwisów internetowych (także przeprowadzonych ostatnio zmian) i kreacja nowych pomysłów. Paweł Nowacki przedstawi narzędzia analizy i poprowadzi ćwiczenia w grupach.
17.00 –19.00 – Zasady komunikacji i prezentacji wizualnej na stronach internetowych. Podstawy projektowania graficznego: typografia, fotoedycja, struktura witryny, nawigacja. Nauka oceny stosowanych rozwiązań graficznych. Zapowiedź nowych narzędzi typograficznego projektowania w sieci – czego można i należy wymagać od webdesignera. Prezentacja Jacka Gałązki.
19.00 – kolacja

Niedziela, 11.10.2009
9.00 – śniadanie
9.30 – 12.00 – „Witryna sąsiada” – ćwiczenia wzajemnej oceny struktury i rozwiązań graficznych strony internetowej. Publiczna prezentacja ocen i wniosków.
12.00 – 12.15 – przerwa
12.15 – 13.00 – ćwiczenia rysunkowe. Tworzenie schematów własnych idealnych witryn internetowych i publiczna weryfikacja ich skuteczności komunikacyjnej. Przygotowanie propozycji zmian własnych serwisów.
13.00 – 14.00 – podsumowanie szkolenia, ocena aktywności w portalu społecznościowym uczestników, wręczenie certyfikatów i materiałów szkoleniowych.
14.00 - obiad
Ok. 15.00 – wyjazd do Warszawy

Tadżyckie konsultacje

2009-05-04T22:00:00.004+02:00

23 kwietnia wróciciśmy z Andrzejem Fedorowiczem z konsultacji w dwóch redakcjach tadżyckich gazet lokalnych: „Imruz” z Isfary i „Hamsojaho” z Chodżentu. W redakcjach spędziliśmy nieco mniej czasu, niż to bylo w planie, głownie ze względu na kapryśną przyrodę. W drodze ze stołecznego Duszanbe zatrzymała nas lawina, tradycyjnie odcinająca wiosną jedyne drogowe połączenie z Chodżentem, drugim co do wielkości miastem Tadżykistanu. Zmarnowaliśmy z tego powodu dwa dni. W Isfarze popracowaliśmy trochę nad okładką wydawanego tam tygodnika: przygotowaliśmy wspólnie z redakcją alternatywną wersję jednego z ostatnich wydań. W Chodżencie plan wspólnego zredagowania zamykanego właśnie numeru pokrzyżowały niespodziewane problemy z grafikiem/łamaczem gazety. Poprzestaliśmy na długich rozmowach. Obie radakcje dostały od nas przygotowany na poczekaniu mini-podręcznik redagowania zbudowany na przykładach rekonstrukcji gazety z Isfary.

Prasa w internecie

2009-04-07T23:23:00.003+02:00

Pierwsze seminarium poświęcone wydawnictwom internetowym było w pewnej mierze improwizacją. Mieliśmy w Pawłem Nowackim z Wiadomosci24 mnóstwo do powiedzenia, ale nie mieliśmy pojęcia kto ostatecznie weźmie udział w zajęciach i jakie będą potrzeby uczestników. Z naszego punktu widzenia to były udane warsztaty. Dostaliśmy mnóstwo informacji zwrotnych, które pomogą lepiej przygotować następne seminaria poświęcone redagowaniu w sieci. Tym razem nie sprawiła kłopotu, zawodna dotąd w ośrodku PAP w Zegrzu, sieć komputerowa (byłoby komicznie, gdybyśmy nie mieli sprawnego internetu na zajęciach z internetu), dopisali chętni, udało się zaprosić prawnika (dr Bogdana Fiszera) z wykładem o stosowaniu prawa w necie.
Planujemy kilka kontynuacji od jesieni.

Na nartach w trzecich górach świata

2009-04-07T23:07:00.003+02:00

Seminarium w Karakole (Kirgistan) skończyliśmy trzy godziny wcześniej, żeby spróbować zjazdu na nartach w Tien-szan. Bramki elektroniczne, sprawne wyciągi krzesełkowe (niezbyt nowe), doskonały śnieg (trasy na wysokości prawie 4000 metrów), a wokól nas góry mniejsze tylko od Himalajów i Pamiru. Rękawiczki pożyczyłem od Margerity (znajomej z Polski i Tadżykistanu, etnografki z ADHD), zniszczone buty (bez górnej klamry) i narty z wypożyczalni na stoku. I tak w kurtce z goreteksu i dżinsach byłem stosowniej ubrany od Kirgiza, który stał w swetrze i garniturowych portkach, ze skrzyżowanymi nartami, pod górną stacją krzesełka i pytał rozpaczliwie każdego mijającego go narciarza „jak się na tym hamuje?”
Było wspaniale. Szkoda, że tylko niecałe trzy godziny.

Kirgiska gazeta na próbę

2009-04-07T22:48:00.003+02:00

W Kirgistanie pracuję już od trzech lat, ale w Karakole byłem po raz pierwszy. Wprowadzenie do przygotowania gazety według zachodnich standardów przeprowadził latem ubiegłego roku Andrzej Fedorowicz. Zachodne standardy oznaczają odejście od bardzo sowieckich wzorów prasy służącej przede wszystkim celom propagandowym władzy. W takich warunkach gazeta, która zawiera reportaże, relacje, sondy i wywiady, a do tego zdjęcia wykonane samodzielnie przez reporterów do zaplanowanych wcześniej tematów, jest inna niż przeciętnie. Wydrukowaliśmy 50 sztuk takiej gazety, po trzech dniach pracy redakcyjnej w kilkunastoosobowym gronie.
Ciekawe tematy i całkiem dobre zdjęcia powstały właściwie bez trudu. Było trochę improwizacji: pracowaliśmy bez makiety, bez działających kirgiskich fontów, praktycznie bez łamacza (dziewczyna, która faktycznie złamała gazetę nauczyła się programu InDesign na kilkudniowym kursie i nie miała nawet okazji wcześniej poćwiczyć). Zespoły działów czekały na swoją kolej łamania, tworzyły się logistyczne korki. Ale wyszło!
Na pytanie, dlaczego takie gazety tu nie wychodzą bez naszej pomocy, nie znam jeszcze dobrej odpowiedzi. Może więcej zrozumiem po spotkaniu z dziennikarzami w Oszu i Talasie, których znam od trzech lat, i po powtórzeniu z nimi eksperymentu karakolskiego. Mamy z Andrzejem taki plan.

O jakości fotografii prasowej w Siedlcach

2009-01-10T17:19:00.006+01:00

Wizyta w redakcji Tygodnika Siedleckiego była prostą kontynuacją spotkania z Andrzejem Harasimiukiem (naczelnym) za murami więzienia w Czerwonym Borze (patrz post „Z Boru i zza muru”). Dzięki wspólnej pracy w kryminale mogłem porozmawiać o zdjęciach z licznie zgromadzonym zespołem redakcyjnym tygodnika – lidera sprzedaży prasy w regionie.
Tygodnik zamieszcza przede wszystkim fotografie przygotowane przez wlasnych dziennikarzy i jednego, stale pracującego dla redakcji fotoreportera. Zdjęć, w większości kolorowych, jest w wydaniu sporo, miejscami nawet za dużo. Rozumiem to – gazeta lokalna nie może lekceważyć zasady: każda osoba na zdjęciu to potencjalnie sprzedany egzemplarz, albo kilka (bo rodzina też będzie chciała mieć wydrukowane w prasie zdjęcie). Zdjęcia mają dużą wartość informacyjną i różną wartość redakcyjną. Tej ostatniej poświęciliśmy nasze seminarium.
Omówiliśmy dwa podstawowe zagadnienia: pracę fotografa/dziennikarza w terenie i wybieranie, oraz edycję zdjęć do druku. Jak w wielu redakcjach, także w Tygodniuku Siedleckim, jest tu sporo do zrobienia; trzeba uporządkować proces planowania, dać sobie więcej czasu na przygotowanie materiałów i opracowanie wizualne kolumn. Osiągnięcie lepszych wyników wymaga od zespołu dziennikarskiego zgody na więcej pracy nad wydaniem, co nie jest przyjemne i wcale się nie zdziwię, jeśli już chwilę po moim wyjeździe póbowali zapomnieć, o czym mówiliśmy.
Widząc ich zangażowanie w czasie zajęć, mam jednak nadzieję, że podejmą przynajmniej jedną próbę zastosowania wspólnie sformułowanych wniosków. Zresztą, załoga Tygodnika już udowodniła otwartość na zmiany – redaktorzy i graficy są częstymi gośćmi prowadzonych przeze mnie i Krzysztofa Trusza seminariów poświęconych redagowaniu wizualnemu (zobacz też www.izbaprasy.pl) i skutki naszych spotkań widać na łamach. Gazeta zmienia się, choć przyjęła konserwatywną zasadę trwania w formie, do której przyzwyczaili się czytelnicy. Na szczęście poprawa jakości jest tu uznawana za wartość i nikt nie szuka w konserwatyzmie wątpliwych uzasadnień dla lenistwa i bylejakości.
Źyczę Tygodnikowi szybkiego rozwoju i utrzymania pozycji lidera, ale przede wszystkim frajdy z pracy nad kolejnymi wydaniami... bo najlepiej jest robić to, co się lubi.

Z Boru i zza muru

2008-12-21T15:29:00.008+01:00

Więźniowie (przepraszam, osadzeni) w zakładzie karnym w Czerwonym Borze, koło Łomży, wydają gazetę „Echo C-Boru” – niewielki biuletyn A4 drukowany na czarno-białej drukarce i kolportowany jako plik luźnych kartek na terenie więzienia (zakładu karnego, kryminału). Aktywność więźniów (będę jednak używał języka z wolnego świata) była już przedmiotem artykułu w „Polityce”, choć artykuł dotyczył raczej radiowęzła.
Szkolenie dla kandydatów do zespołu redakcyjnego zamówił więzienny wychowawca – opiekun redakcji.
Tydzień przed Wigilią pojechałem wraz z Andrzejem Harasimiukiem, naczelnym „Tygodnika Siedleckiego”, na spotkanie za murami. Mieliśmy pomóc zorganizować mniej więcej sprawnie działającą redakcję i dostarczyć trochę przynajmniej wiedzy o tym, na czym polega gazeta. Wszystko w kilka godzin. Czy się udało, zobaczymy, według mnie mają szansę.
Ciekawe tylko, czy dyrekcja zakładu wie na co zezwoliła – kandydaci na więziennych dziennikarzy chętnie rozmawiali o WOLNOŚCI słowa, OGRANICZENIU SWOBODY wypowiedzi i PORADNICTWIE dla osadzonych.
Na wszelki wypadek nie próbowaliśmy dociekać kto z uczestników seminariów ma jaki wyrok i za co. Baliśmy się, źe trudniej przyjdzie nam rozmawiać o sprawach zawodowych. Już w drodze do bramy mimochodem padły informacje o 15- i 25-letnich wyrokach. Wypada życzyć im sukcesów?

Myśleć wizualnie

2008-12-20T18:26:00.003+01:00

Grudniowy warsztat redakcji wizualnej pierwotnie miał w planie użycie komputerów, jednak w czasie zajęć zdecydowaliśmy inaczej. Umiejętność wizualizacji treści dziennikarskiej, niezbędna kwalifikacja współczesnego redaktora, nie polega na posługiwaniu się programem edytorskim, jakimś Quarkiem, czy InDesignem, tylko na uruchamianiu wyobraźni. Program komputerowy może tu nawet przeszkadzać, prowadzić na manowce, czego dowody łatwo znaleźć na półkach w salonikach prasowych, kioskach i empikach. W zamian za złamanie obietnicy (w programie była praca na komputerach) daliśmy uczestnikom seminarium więcej czasu na analizę własnych gazet i poszukiwanie rozwiązań dla samych siebie. Zazwyczaj podczas trzydniowego spotkania, na ocenę przywiezionych gazet i czasopism poświęcamy tylko ostatnie przedpołudnie; tym razem przez cały czas „znęcaliśmy się” nad gazetami seminarzystów.
Od tego tematu (lauout i współpraca redakcyjna) przed czterema laty zaczęliśmy z Krzysztofem Truszem szkolenia graficzne dla Izby Wydawców Prasy. Cykl rozpoczęty jesienią 2008 jest już trzeci; jesienią 2009 planujemy kolejny.

Fotoedycja dla każdego

2008-12-20T17:39:00.003+01:00

W czasie wrześniowego warsztatu poprosiliśmy uczestników o przyniesienie aparatów fotograficznych. To była powtórka doświadczenia z warsztatu fotoedycji dla mazowieckiej prasy lokalnej przygotowanego przez Mazowieckie Centrum Kultury a poprowadzonego przeze mnie wspólnie z Wojtkem Rzążewskim z „Faktu”. Zarówno wówczas, przed niemal rokiem, jak i teraz pracowaliśmy głównie nad zdjęciami zrobionymi podczas zajęć. Dopiero ćwiczenie daje pojęcie o tym, jak trudno przełożyć teoretyczną wiedzę na praktykę, zapanować nad wieloma elementami obserwowanego obrazu na raz – nad motywem głownym, nad tłem, kolorem i światłem. Dla kikorga z tych, którzy nigdy nie wyszli poza pamiątkowe fotografowanie na wakacjach i imprezach rodzinnych, proponowane przeze mnie zadania kazały się zbyt trudne; z drugiej strony nie wszystkie prace zawodowych fotoreporterów (przyjechali i tacy) uniknęły krytyki.
Podczas wszystkich seminariów, niezależnie od tematu, zachęcam dziennikarzy do fotografowania i staram się wyjaśnić im, jak się do tego zabrać. Zwłaszcza w gazecie lokalnej, lub niskonakładowym magazynie tematycznym, może to być jedyny sposób poprawienia fotoedycji – nie dlatego, że amatorzy będą od razu robili dobre zdjęcia, ale dlatego, że tylko przez ćwiczenie przynajmniej niektórzy z nich mają szansę zmierzyć się z tym wyzwaniem i wygrać. W związku z łatwością rejestrowania obrazu, w gazetach będzie przybywało amatorskich zdjęć; mam nadzieję, że część dostarczą sami dziennikarze, którzy przynajmniej rozumieją, o co tu chodzi.

Czerwcowy urodzaj

2008-07-15T16:48:00.005+02:00

Liczba projektów w czerwcu zdecydowanie przekroczyła standard.
Zaczęło się od dwudniowego szkolenia dla redakcji magazynu „Policja 997”. Rainmejkerem (tym co sprowadza deszcz pieniędzy) był w tym przypadku Andrzej Fedorowicz. Zajęcia prowadziliśmy obaj. Magazyn poświęcony życiu i pracy policji rozprowadzany jest w środowisku mundurowych i cywilnych pracowników tej instytucji, ale też sprzedawany reszcie publiczności. Ciekawą treść nie zawsze udaje się dobrze sprzedać, jest kilka słabych punktów w oganizacji pracy nad wydaniem. Temu głównie poświęciliśmy zajęcia teoretyczne i praktyczne. Załoga magazyny ma duże szanse poprawić jego jakość. Jeśli się nie zniechęcą.
Nazajutrz po skończeniu zajęć dla policji, już sam, poprowadziłem zajęcia z fotoedycji dla redaktorów „Chwili dla Ciebie” wydawnictwa Bauer. W bardzo dużej (ponad 20 osób) grupie spotkałem kilku kolegów z redakcji „Super Expressu”. Przez trzy godziny rozmawialiśmy o cechach dobrych zdjęć i warunkach ich powstawania. Zajęć praktycznych było niewiele, może to jeszcze kiedyś nadrobimy.
W tym samym miesiącu, oprócz przygotowania kolejnego numeru gazety „POgłos” (wewnętrzne wydawnictwo Platformy Obywatelskiej), wypadły terminy zakończenia nowych projektów graficznych dla „Echa Miasta” i „Nowego Życia Gospodarczego”. Oba projekty zostały ostatecznie przyjęte do realizacji; została praca ze studiami graficznymi obu firm i nadzór autorski. Gazety ukażą się w nowej szacie graficznej najprawdopodobniej we wrześniu 2008.

Szybka reakcja

2008-07-15T15:34:00.001+02:00

Tuż przed ośmiodniowym cyklem szkoleniowym dla dziennikarzy katolickiej prasy na Białorusi (patrz post „Dziennikarze z Białorusi”) Europejskie Centrum Komunikacji i Kultury spytało znienacka, czy nie mogę zorganizować szybko jednego dnia zajęć z dziennikarstwa wizualnego dla goszczącej w polsce grupy redaktorów i wydawców z kilku krajów zza wschodniej granicy Polski. Zajęty przygotowaniem swojego szkolenia poprosiłem współpracujacego ze mna w polskich i zagranicznych programach szkoleniowych Andrzeja Fedorowicza, a on w sprinterskim tempie podołał zadaniu. Musze przyznać, że wszyscy współpracujący ze mną eksperci cechują się podobną rzetelnością i szybkością reakcji. Aż przyjemnie z nimi pracować.

Dziennikarze z Białorusi

2008-07-15T15:31:00.001+02:00

Szkolenie dla dziennikarzy białoruskiej i polskiej prasy katolickiej trwało nominalnie 8 dni, od 24 do 31 maja 2008. Nominalnie, bowiem zaczęliśmy od zajęć popołudniowych w sobotę i niedzielę, we wtorek spotkaliśmy się tylko w redakcji i drukarni „Super Expressu”, zaś w ostatnią sobotę przedpołudnie poświęcono na zakupy. Gospodarze i organizatorzy kursu, Europejskie Centrum Komunikacji i Kultury (księża Jezuici) wypełnili zresztą cały wolny czas uczestników tematami związanymi ze specyfiką prasy religijnej.
W naszym programie znalazły się niemal wszystkie zagadnienia redagowania wizualnego: projektowanie layoutów, fotografowanie i fotoedycja, elementy infografiki. Na specjalną prośbę uczestników przygotowaliśmy też krótkie kursy obróbki zdjęć (Photoshop) i obsługi programu InDesign. Pierwszy temat specjalny poprowadziła Hania Lementowicz, doświadczona skanerzystka i kolorystka Z „Super Expressu”, zaś drugi dyrektor kreatywny wydawnictwa Murator Rościsław Szwedow.
Resztę zajęć przygotowałem i poprowadziłem z Krzyśkiem Truszem.
Długość programu została nam narzucona przez organizatorów, co spowodowało lekkie przekroczenie rozsądnych granic aktywności. Wszyscy byli zmęczeni ponad miarę. Składający się w dużej mierze z ćwiczeń kurs stale angażuje uwagę uczestników, nie daje szansy na chwilowe „wyłączenie się”, jak to bywa podczas prezentacji, czy wykładu. Z drugiej strony, wobec coraz większych trudności z przekraczaniem białoruskiej granicy, trudno się dziwić organizatorom, którzy chcą maksymalnie wykorzystać czas pobytu w Polsce.

Bez projektów medialnych

2008-04-29T11:02:00.002+02:00

Ministerstwo Spraw Zagranicznych w tegorocznym konkursie na granty odrzuciło prawie wszystkie (nie tylko nasze) projekty związane ze wspieraniem rozwoju mediów. Stąd wstrzymanie kontynuacji szkoleń dziennikarskich na Ukrainie i w Kirgizji, a także zawieszenie projektu afrykańskiego. Nasi przyjaciele z programu Earth w Columbia University i potencjalni partnerzy w Afryce (przede wszystkim w Ghanie, Malawi i Kenii) namawiają nas na kontynuację starań i startowanie w kolejnych konkursach. Na pewno tak zrobimy. Szkoda byłoby marnować tak doskonałe kontakty osobiste, niebywały potencjał dobrej woli i ogromną sprawność organizacyjną. Te komplementy należą się wszystkim, którzy pracowali z nami nad projektami: Wschodnioeuropejskiemu Centrum Demokratycznemu, Forum Kenijsko-Polskiemu, Fundacji „Simba Friends” i wymienionym wyżej organizacjom.

Wykształceni wizualnie

2008-04-15T12:56:00.004+02:00

12 kwietnia skończyliśmy dwuczęściowy cykl zajęć dla redaktorów i grafików Echa Miasta. Weekendowe zajęcia poświęciliśmy zasadom makietowania kolumn gazety (przede wszystkim przez redaktorów), fotoedycji i samej fotografii. Kończące seminarium praktyczne zajęcia fotograficzne były przyjemnym ukoronowaniem pracy – przy okazji powiększyliśmy prywatne archiwa fotograficzne. Uczestnicy otrzymali certyfikaty ukończenia szkolenia medialnego.
Program szkolenia obejmował:
– optymalizację współpracy redakcyjnej i pracy nad wydaniem
– reguły oceny zawartości gazety i planowania redakcyjnego
– zasady makietowania (wizualizacji wydania)
– wzbogacanie zawartości gazety o nowe formy przekazu
– modernizację layoutu gazety
– optymalizację fotoedycji
– redagowanie infografiki

Nowe Życie Gospodarcze

2008-03-18T23:16:00.006+01:00

Rozpocząłem właśnie przygotowanie projektu graficznego „Nowego Życia Gospodarczego”. Przy projektownaniu współpracuje ze mną moja córka Małgosia. Gosia jest studentką piątego roku warszawskiej ASP; w tym roku robi dyplom w pracowni plakatu profesora Wasilewskiego.
Magazyn zwiększy objętość i zmodyfikuje nieco zawartość. Nowe „Nowe Życie Gospodarcze” będzie bardziej współczesne, choć nie zmieni poważnego, konserwatywnego charakteru. Cechą nowego layoutu jest prostota formy - znikną blendy i grube kolorowe linie, powiększą się zdjęcia. Fotoedycja będzie trudnym wyzwaniem, bowiem budżet, jak na kolorowy magazyn, jest bardzo skromny. Nowy wygląd magazynu wymaga pewnych zmian organizacyjnych w procesie redagowania, przede wszystkim większej dyscypliny planowania i wizualizacji (rysowania wydania) przed zamówieniem materiałów. Redakcja nie widzi przeszkód i jest gotowa wrócić do zarzuconych kiedyś dobrych praktyk.

Dla Echa Miasta

2008-03-18T23:11:00.005+01:00

W marcu wspólnie z Andrzejem Fedorowiczem rozpoczęliśmy program szkoleń dla redakcji Echa Miasta. Andrzej pracuje dla Echa na codzień. Wspólne zajęcia warsztatowe dla redaktorów edycji regionalnych i grafików były wstępem początkiem cyklu, który zakończy się w kwietniu. Warsztaty i prezentacje były poświęcone infografice, wykorzystaniu infografiki w layoucie, poszukiwaniu form dostępnych za pomocą prostych narzędzi i w ramach skromnych możliwości czasowych. Pojawiły się propozycje zajęć poświęconych fotografii. Do przemyślenia...

Kirgiskie talenty

2008-02-11T16:25:00.001+01:00

Seminarium dziennikarskie w Kirgistanie miało dwa etapy: wstępny, poświęcony podstawom dziennikarstwa i zaawansowany, dotyczący zasad pracy redakcji. Między nimi oglosiliśmy konkurs na reporteż lub wywiad opublikowany między zajęciami. Szczerze mówiąc nie mieliśmy dotąd wielkiej wiedzy o poziomie tekstów w gazetach lokalnych Kirgistanu. Zajmowaliśmy się raczej doborem treści, tytułami, tematyką, nie formą dziennikarską. Konkurs był pierwszą okazją analizy sposobu pisania artykułów i talentu reporterów.
Winiki, przyznaję, przeszły nasze oczekiwania. Znaleźliśmy wśród uczestników seminariów przynajmniej jednego doskonałego dziennikarza śledczego i przynajmniej jedną doskonałą reportażystkę. Mogliby bez kłopotów pracować w dowolnej europejskiej redakcji. Bez cienia kompleksu prowincji.
Niewątpliwie warto rozwijać te możliwości, które prezentują dziennikarze w regionach Talaskim i Oszskim, które reprezentowali uczestnicy seminariów. Niektórzy z nich pozakładali własne gazety i mam nadzieję, że przetrwają na tym kapryśnym rynku o niejasnych regułach gry. W planach jest poszerzenie zasięgu szkoleń o kolejny region. Przydałoby się też odnowienie programu dla Tadżykistanu, który przerwano w ubiegłym roku z powodu obcięcia funduszy. Teraz trzeba będzie zaczynać od początku.
Planów polskiego organizatora szkoleń, Wschodnioeuropejskiego Centrum Demokratycznego jeszcze nie znam, ale mam nadzieję na rozwój, bowiem wyjazdami azjatyckimi zainteresowani są także eksperci pracujący na Ukrainie.

Podsumowanie Ukrainy

2008-02-11T16:04:00.001+01:00

W programie szkoleń dla dziennikarzy lokalnej prasy ukraińskiej w 2007 roku wzięli udział: Marek Trzebiatowski, Andrzej Fedorowicz, Grzegorz Lindenberg i inni. Ja w końcu nie pojechałem na Ukrainę, ze względu na kolidujące terminy seminariów w Polsce i w Kirgistanie. Współpracowaliśmy z kilkuosobową grupą trenerów ukraińskich, dowodzoną przez Katię Łabę.
Polscy eksperci wzięli udział w seminariach przygotowanych przez stronę ukraińską i samodzielnie odwiedzili kilka redakcji na wschodniej Ukrainie, jako konsultanci. Trzeba przyznać, że pierwsze doświadczenia zberaliśmy w niemałym organizacyjnym bałaganie. Zawinił brak jasnej struktury, zbyt skromna wiedza o realiach i kłopoty w porozumiewaniu się między stroną polską a ukraińską. Mimo tych trudności zaplanowane zadania udało się zrealizować i, co najważniejsze, wszyscy zadeklarowali wolę dalszej współpracy.
Program 2008 roku ma nowego koordynatora, Michała Okaryńskiego z Ukrainy. Szczegóły powstają równolegle po obu stronach granicy i, mam nadzieje, pozwolą lepiej sie przygotować. Polska strona wejdzie z własnymi blokami zajęć do programów ukraińskich i autorskimi seminariami, między innymi na temat aktywności w internecie i grafiki prasowej. Zajęcia ukraińskie poprowadzi ta sama grupa ekspertów; być może ze wsparciem Agnieszki Niczewskiej, pracującej dotąd tylko w Kirgizji.
Liczymy na to, że zajęcia rozpoczną się w maju 2008 (to planowany termin uruchomienia środków finansowych). Program szkoleń dziennikarskich na Ukrainie, realizowany przez Wschodnioeuropejskie Centrum Demokratyczne (EEDC) będzie, jak w ubiegłym roku, finansowany przez Misterstwo Spraw Zagranicznych RP.

Zimowe przejścia

2007-12-19T15:19:00.001+01:00

W listopadzie 2007 było już trochę bardziej emocjonująco niż we wrześniu. Nasz przejazd przez przełęcz w drodze z Biszkeku do Talasu wypadł w czasie zamieci snieżnej. Przez chwilę obawialiśmy się, że wyjazd z doliny, w której leży miasto Talas, będzie niemożliwy. Stało się inaczej - kiedy już zrezygnowaliśmy z jazdy samochodem przez góry do Oszu, miasta kolejnego seminarium, wyszło słońce i śnieg stopniał. Na filmie nie widać chwili, kiedy podczas kolejnej mijanki z samochodem z naprzeciwka doszło do małego wypadku. Nasz samochód wpadł w poślizg i uderzył prawym bokiem w jadącą w tym samym kierunku ciężarówkę. Nikomu nic się nie stało, ale kierowca poniesie pewnie koszt prac blacharskich. Do Talasu dojechaliśmy bez problemów. Osobą poddawaną stresom podróży (ekspertem, który przyjechał ze mną na to seminarium) była tym razem Agnieszka Niczewska, której głos słychać czasem zza kadru.

Za górami w Kirgistanie

2007-12-18T20:50:00.000+01:00

We wrześniu 2007 roku po raz drugi forsowałem tę przełęcz, a właściwie dwie przełęcze w drodze z Biszkeku, stolicy Kirgistanu, do Talasu. Pierwsze spotkanie z dziennikarzami lokalnej prasy obwodu talaskiego zaliczyłem już przed rokiem w czasie warsztatów z projektowania graficznego prasy. Warsztaty prowadziłem wtedy z Krzysztofem Truszem. We wrześniu pojechał ze mną Andrzej Fedorowicz, trener prasowy i dziennikarz. Mocno grzejące słońce i kurz na drodze przypominają, że jesteśmy nie tylko daleko na wschód od Polski, ale też sporo na południe. Na filmie widać jedynego dżygita, którego sfilmowałem. Miałem nadzieję filmować w drodze powrotnej, ale spóźniłem się. Kilka dni póżniej przy drogach, którymi jechaliśmy nie było już stad szczęśliwych koni i ich pasterzy.
Nasza następna wizyta wypadła na początku zimy, w listopadzie. Kolejna przeprawa przez tę samą przełęcz zamieniła się w zdobywanie bieguna.

Nasz udział w prywatyzacji prasy ukraińskiej

2007-09-03T22:52:00.001+02:00

Tlo polityczne
W 2006 roku Unia Europejska wsrod 80 warunkow integracji z Ukraina sformulowala wymaganie prywatyzacji prasy panstwowej. Rzad Janukowycza przygotowal odpowiednie ustawy, zgodnie z ktorymi w 2008 roku rozpocznie sie program pilotazowy prywatyzacji. Prywatyzacja ma sie zakonczyc w 2012 roku.

Organizator i granty
Pozarzadowa organizacja pn. Wschdnioeuropejskie Centrum Demokratyczne od 2006 roku realizuje projekt WSPARCIE zgodny z europejskimi programami wsparcia malych przedsiebiorstw, skierowany do lokalnych i miejskich gazet wschodniej Ukrainy. W ramach programu realizowane sa seminaria dla dziennikarzy i kadry menadzerskiej, wymiana informacji o klientach ogloszeniowych oraz staze w polskich redakcjach. W 2007 roku odbeda sie takze audyty i wizyty konsultacyjne w wybranych redakcjach, prowadzone miedzy innymi przez ekspertow rekrutujacych sie sposrod top managementu polskiej prasy.

Ukrainski program Wschodnioeuropejskiego Centrum Demokratycznego finansowany jest ze srodkow polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
W programie biora udzial gazety z Gadiacza, Kupianska, Krematorska, Stachanowa, Luganska, Dniepropietrowska, Kirowogradzie, Slowiansku, Krzywym Rogu, Zoltych Wodach i Nowej Kachowce. Wszystkie we wschodniej Ukrainie.

Polscy eksperci
Pierwszy kontakt z prowadzaca program organizacja pozarzadowa (EEDC) exPress nawiazal dzieki Izbie Wydawcow Prasy (zobacz starsze posty). Wiosna 2007 roku Centrum zaproponowalo exPress stworzenie grupy ekspertow prasowych, mogacych wesprzec jego programy (oprocz Ukrainy Centrum dziala takze m.in. w Tadzykistanie, Kirgizji, Moldawii i Bialorusi).
Grupa liczy dzis ponad 20 osob i sklada z prezesow wydawnictw, redaktorow naczelnych, zastepcow, sekretarzy redakcji, dyrektorow artystycznych, dyrektorow promocji, marketingu i innych wysoko kwalifikowanych specjalistow. Koordynatorem merytorycznym programow jest Jacek Galazka.
W programie ukrainskim i azjatyckim grupa exPress wspolpracuje ze specjalistami polskiego Stowarzyszenia Gazet Lokalnych, reprezentowanymi przez Agnieszke Nowinska i ukrainskia grupa niezaleznych ekspertow prasowych kierowana przez Jekaterine Labe (Kijów).

Zadania eksperta
Konsultant odwiedza redakcje dwukrotnie: za pierwszym razem rozpoznaje sytuacje finansowa, organizacyjna i redakcyjna, po czym pisze raport wedlug wskazowek grantodawcy; za drugim razem przygotowuje wspolnie z kierownictwem redakcji program restrukturyzacji. Pierwsza i druga wizyta powinny byc oddalone od siebie o przynajmnie miesiac (a nawet dwa). pozadany bylby wyjazd juz we wrzesniu, ale nie jest to warunek.

Szlachetna dwunastka

2007-06-21T17:07:00.000+02:00

Zespół ekspertów prasowych, który zgromadziłem dla potrzeb szkolenia i doradzania redakcjom na wschodzie liczy już 12 osób. Są w nim redaktorzy, graficy, specjaliści marketingu, finansów i zarządzania. Mamy wśród nas redaktorów naczelnych i zastępcę naczelnego, sekretarza redakcji, dyrektorów artystycznych, dyrektora finansowego, dyrektora marketingu, specjalistów gier medialnych... To jeszcze nie koniec, zainteresowanych udziałem w programie jest więcej.
Nadal pilnie poszukujemy doświadczonych dyrektorów kolportażu i szefów działów reklamy. Gazety, dla których pracujemy na Ukrainie, w Kirgizji i Tadżykistanie są na etapie zmian organizacji pracy i chętnie słuchają rad, jak z systemu nakazanej urzędowo prenumeraty przejść w rynkowy system kolportażu, w świat reguł marketingu i reklamy.
Szlachetna dwunastka składa się z tzw. top managementu prasy ogólnopolskiej i regionalnej. Część z nas pracuje stale w redakcjach, część próbuje własnych sił jako doradcy i trenerzy. Brakuje w tym gronie redaktorów naczelnych, sekretarzy redakcji i właścicieli gazet lokalnych. To ważne, bowiem programy w których uczestniczymy adresowane są głównie do małych wydawnictw. Takie ograniczenie naklada nasz dysponent – Wschodnioeuropejskie Centrum Demokratyczne.
Proszę wszystkich zainteresowanych o zgłaszanie się e-mailowe ex-press@post.pl lub telefoniczne 0 604 084 776 do mnie bezpośrednio.
Między nami mówiąc liczę na to, że tak silny zespół profesjonalistów da się wykorzystać także w Polsce. Jeden program instytucji szkoleniowej opartej na takim dream teamie juz powstal, ale jego realizacja uległą zahamowaniu z powodu wycofania się sponsora. Wierzę, że jeszcze nie wszystko stracone.

Redaktorzy wszystko wiedzą

2007-05-30T22:48:00.000+02:00

„Podręcznik projektanta gazet”, który wydaliśmy w listopadzie 2006 roku adresowaliśmy do redaktorów małych i dużych gazet. Umiejętność wizualnego planowania zawartości gazety (nie mylić z projektowaniem graficznym) wydaje się jedną z podstawowych kwalifikacji nowoczesnego redaktora. Podręcznik Tima Harrowera, znany przede wszystkim grafikom prasowym, jest napisany tak przystępnym językiem i zawiera tak wiele przykładów, że każdy może zrozumeć zawarte w nim rady i zasady. Nie trzeba do tego studiować grafiki, ani nawet być obdarzonym szczególnym talentem. Wystarczy odrobina wrażliwości, dana większości z nas i znalezione w książce wskazówki, żeby nie popełniać elementarnych błędów przekazu.
Powinienem napisać: tak jak się należało spodziewać, rzeczywistość okazała się inna. Podręcznik Harrowera kupują graficy z małych studiów graficznych, drukarze (może powinienem napisać poligrafowie – wybaczcie, jeśli popełniłem gafę), drobni przedsiębiorcy (np. sprzedawca samochodów), wydawcy katalogów i ulotek. Jeden z klientów spytał jak szybko może dostać podręcznik, bo właśnie zachorował mu grafik, a za tydzień musi oddać do druku broszurę reklamową – miał nadzieję ekspresowo się czegoś nauczyć. Dziennikarze nie wykazali żadnego prawie zainteresowania; przepraszam tych kilku kolegów po fachu, którzy kupili książkę, żeby sprawić mi przyjemność i Tomasza Lachowicza, naczelnego „Super Expressu”, który wydawał się szczerze zainteresowany zdobyciem nowej wiedzy, więc został przeze mnie obdarowany.
Nie spodziewałem się tego po Was, koledzy. Zobaczcie przynajmniej kilka stron podręcznika pod adresem www.ex-press.com.pl/ksiazka.html albo kliknijcie w link „Podręcznik projektanta gazet” po prawej stronie tego blogu.

DLACZEGO nie?

2007-05-30T22:17:00.000+02:00

Już rok temu mieliśmy doradzać redakcji „Dlaczego”, ale nie wyszło. Po roku Point Group ponowiło propozycję i znów pracujemy z Michałem Gajewskim (naczelny) i Marcinem Bugalskim (kierownik graficzny). Znamy się dobrze ze szkoleń, jakie prowadziliśmy z Izbą Wydawców Prasy. Obaj panowie byli naszymi najwierniejszymi słuchaczami, uczestnikami warsztatów. Wyedukowani wracali do redakcji i „grzebali” w makiecie magazynu.
Do dziś zachowali tę potrzebę samodzielności i poprosili o kilka zaledwie spotkań z nami (Krzysztof Trusz i ja) w charkterze sparring partnerów.
Tydzień temu pracowaliśmy nad okładką, w czwartek, 1 czerwca, będziey rozmawiali o zdjęciach i layoucie. Wyniki wszyscy będą mogli zobaczyć w jesiennych wydaniach „Dlaczego”. Podkreślam, że wszystkie zmiany będą autorskim dziełem Marcina i Michała. Z sukcesów będziemy dumni, porażki zwalimy na panów M i M, jak to jest w naszym zwyczaju.

Nowy FILM

2007-05-30T21:45:00.000+02:00

Podpisaliśmy umowę z Media Point Group na projekt graficzny magazynu „Film”. Użycie formy majestatycznej nie jest dowodem mojej megalomanii, tylko świadectwem pracy zespołowej. „My” znaczy, czego nie trudno się domyślić, współpracę z Krzysztofem Truszem. Zadanie nie będzie naszą pierwszą wspólną pracą, ale będzie pierwszym wspólnym projektem
Jesteśmy na dość wstępnym etapie rozmów z nadzorującym projekt Jackiem Rakowieckim i redaktorem naczelnym Marcinem Prokopem. Oni przygotowują nam próbne teksty, my szukamy odpowiedniej formy. Nie wiemy jeszcze, czy sie spodoba, ale atmosfera rozmów jest zachęcająca.
Umowa z MPG jest drugim podejściem do współpracy. Przed rokiem próbowaliśmy przyjąć zlecenie na doradzenie magazynowi „Dlaczego”. Wtedy nie wyszło, po miesiącu petraktacji zrezygnowaliśmy.

Zamknięcie kolejnego cyklu szkoleń

2007-01-14T21:32:00.000+01:00

W sobotę 13 stycznia poprowadziliśmy z Krzysztofem Truszem ostatni warsztat poświęcony szacie graficznej gazety w ramach Akademii Prasy Lokalnej. W naszych zajęciach wzięły udział kolejne 62 osoby, warsztaty trwały w sumie 80 godzin.
Już od trzech lat spotykamy się z grafikami i redaktorami gazet, by prowokować refleksję nad sposobami prezentowania treści dziennikarskich. Nie pokazujemy gotowych wzorów. Nasza metoda zajęć prowadzi uczestników do samodzielnego poszukiwania nowych rozwiązan layoutu i odkrywania własnych słabości. W czasie pracy przy komputerach i nad arkuszami papieru do szkicowania uczestnicy zajęć ćwiczą rozwiązywanie realnych problemów projektowania layoutu i formułowanie ocen. Ocenianie rozwiązań graficznych według fachowych kryteriów, rzeczowa argumentacja i gotowość słuchania innych są tak samo ważnymi kwalifikacjami redakcyjnymi, jak biegłość operowania myszą komputerową.
Warsztaty polegają na redagowaniu realnej gazety, zespołowym tworzeniu wizualizacji tego, co zobaczą na stronach czytelnicy. Redaktorzy i graficy wymyślają prawdziwe tytuły artykułów i dobierają z bogatej bazy fotograficznej zdjęcia. Tylko teksty są nieprawdziwe, dla oszczędności czasu. Zespoły uczą się rozmawiać, decydować, omawiać i szkicować pomysły graficzne (niezależnie od umiejętności rysowania!), oraz przekształcać pomysły w layouty.
Podczas zajęć powstają kolumny lepsze, niż w realnym życiu – gdyby tak mogły wyglądać polskie gazety, bylibyśmy wzorem dla innych krajów. W realnym życiu jest trochę gorzej, ale widać wyraźnie, że nie ze względu na małe umiejętności grafików, lecz niedostatki całej redakcyjnej praktyki. Często zresztą tak samo bezradni wobec złej organizacji i niskich standardów pracy zespołowej okazują się sporadycznie nas odwiedzający redaktorzy naczelni, czy sekretarze redakcji.
Ostatecznie wielu wraca do siebie i podejmuje walkę z przeciwnościami. Miło nam później słyszeć, że przyjechali po szkoleniu „odmienieni”, że zgłosili potrzebę rekonstrukcji sposobu pracy, że „namieszali w głowach” kolegom z redakcji. Nieważne, czy spowodowali jakieś trwałe zmiany na lepsze, czy tylko zdenerwowali parę osób. Dość, że dostrzegli możliwość przekroczenia rutyny.
Zamknięcie cyklu jest zarazem (jak to w cyklu) początkiem następnych projektów. O tym napiszę na stronie internetowej już wkrótce.

Uczestnicy ostatniego warsztatu APL poświęconego szacie graficznej gazety w Warszawie podczas oceny szkiców layoutu. 13 stycznia 2007.

Nowe pomysły nowy rok

2007-01-10T21:51:00.000+01:00

W ciągu tygodnia na stronie www.ex-press.com.pl pojawią się nowe propozycje organizacyjne szkoleń. Od roku prowadzimy zajęcia właściwie tylko w formule Akademii Prasy Lokalnej, działając na zlecenie Izby Wydawców Prasy (przepraszam autorów wcześniejszych komentarzy, ale z Izbą podpisaliśmy umowę), oraz warsztaty zagraniczne w Azji. W nowym roku zaprezentujemy trzy programy o nazwach SUPERMARKET, AUKCJA i SZKOŁA, wśród których na pewno da się wybrać odpowiedni wariant dla dużej i małej redakcji, a także indywidualnego „studenta”.
Sporo czasu zajmuje nam promocja i sprzedaż „Podręcznika projektanta gazet” – prowadzimy rozmowy z księgarzami, żeby poszerzyć listę form dystybucji (wysyłkowa przez stronę www.ex-press.com.pl i aukcje Allegro) o normalną sprzedaż w księgarniach w całej Polsce.
Współpracę w promowaniu książki zaoferowały następujące media:
– Media&Marketing Polska (opublikowali już notatkę o wydaniu podręcznika),
– wirtualnemedia.pl (czekamy na publikację informacji),
– dtp.pl (będzie recenzja i będziemy sponsorowali konkursy projektowania),
– kwartalnik „2+3D” (recenzja),
– mediarun.pl (zamieścili notatkę w newsletterze i obiecali recenzję),
– redakcja „Moda i Styl” z Pabianic (recenzja),
–czasopisma „Print&Publishing”, oraz „Visual Communication” (recenzja).
Wszystkim należą się podziekowania, bowiem nie wzięli za publikacje ani złotówki. Uznali, że książka, mająca dla nas wymiar komercyjny, ma też pozamaterialną wartość dla środowiska dziennikarskiego i graficznego w Polsce. Dziękujemy, o wszystkich publikacjach będziemy „donosili” na naszej stronie internetowej.

Wreszcie jest „Podręcznik projektanta gazet”

2007-01-03T22:35:00.000+01:00

Są tacy, którzy dopisywali w komentarzach do moich wpisów: ...a książki ciągle nie ma. Więc mówię, że już jest!
Wydaliśmy ją własnym nakładem, co w języku nieksięgowym oznacza, że zrezygnowaliśmy z poczucia bezpieczeństwa i mamy długi. Podejrzewanie nas, że zasypialiśmy gruszki w popiele jest niesprawiedliwe i niezgodne z prawdą – wydaliśmy, kiedy udało nam się zgromadzić pieniądze. Mam nadzieję, że wszyscy malkontenci powiedzieli swoje i nikt już nie będzie nam wypominał, że czekał na „Podręcznik...” dwa lata.
Książkę sprzedajemy za pośrednictwem strony internetowej www.ex-press.com.pl, w Allegro i w warszawskiej księgarni naukowej im. Bolesława Prusa na Krakowskim Przedmieściu. Mamy nadzieję jeszcze w styczniu rozpocząć sprzedaż w innych księgarniach – lista sprzedawców będzie stale aktualizowana w internecie. Codziennie przybywa nowych czytelników. Liczę na to, że będzie przybywało jeszcze długo. Zapraszamy.

Chiny za górami

2007-01-03T21:46:00.000+01:00

Już ponad miesiąc minął od naszego (mojego i Krzysztofa Trusza) powrotu z Azji. Nie zauważyłem tego prawie, bo równo z dniem naszego powrotu z drukarni przyjechał „Podręcznik projektanta gazet”. Nie było czasu na pokazywanie zdjęć i relację z azjatyckich seminariów, bo sprzedaż książki wydaje się ważniejsza.
Krótka impresja o naszym z Krzyśkiem pobycie w Tadżykistanie i Kirgizji znalazła się w moim blogu wirtualnemedia.pl, więc tu nie będę się powtarzał. Powiem tylko, czego nie ma w WM: że prowadziliśmy trzy seminaria warsztatowe w miastach Chodżent, Talas i Osz. Uczestniczyło w nich 36 redaktorów i grafików z lokalnych, prywatnych gazet.
Sponsorem programu było polskie ministerstwo spraw zagranicznych, za pośrednictwem działającego w między innymi w centralnej Azji Wschodnioeuropejskiego Centrum Demokratycznego. Za podróż do Azji jesteśmy też winni podziękowanie Izbie Wydawców Prasy, która poleciła nasze skromne osoby organizatorom seminariów. W ramach programu zostawiliśmy w lokalnych ośrodkach wspierania rozwoju środków masowego przekazu sześć komputerów z oprogramowaniem graficznym (QuarkXPress). Przy użyciu tych komputerów uczyliśmy podstaw Quarka i elementarnych zasad projektowania stron gazety.
Metoda prowadzenia zajęć przypominała nasze polskie warsztaty, np. w ramach Akademii Prasy Lokalnej. Umiejętności sluchaczy były bardzo zróżnicowane, niektórzy mieli dotąd niewiele kontaktu z komputerem. Jeśli dołożyć do tego nieprzewidywalne kłopoty techniczne, zmuszające nas do szybkich zmian metod prowadzenia zajęć, można uznać, że nie było lekko. Jednak efekty w postaci poprawnych rozwiązań layoutu okazały się porównywalne z tym, co pamiętamy z Polski. Decydowało ogromne zaangażowanie i upór uczestników.
Przywieźliśmy mnóstwo zdjęć, wspomnienia ciepłych, przyjaznych ludzi i niebywałej przyrody. Gościliśmy w dwóch tadżyckich domach i czuliśmy się w nich wyjątkowo dobrze; inaugurowaliśmy w towarzystwie trzech Polek, dwóch Rosjan, Kirgiza i Włocha (Piemontczyka – przepraszam cię Mauritzi) z rodziną kawiarnię artystyczną w Dolinie Fergańskiej, u wrót Chin, na Jedwabnym Szlaku; zobaczyliśmy, jak się robi gazety w byłej sowieckiej republice, w krajach niedoboru techniki; i popatrzyliśmy na oddzielający nas od Chin masyw Tien Szan na nieodległym horyzoncie.

Code of ethics for visual journalism

2006-09-15T15:34:00.000+02:00

Zamieszczam poniżej oryginalny angielski tekst kodeksu dziennikarstwa wizualnego stworzonego w SND. Polską wersję tego kodeksu znajdziecie we wcześniejszym wpisie. Komentarze można zamieszczać w moich blogach: tu i w Wirtualnych Mediach (www.wirtualnemedia.pl)

SND is drafting a code of ethics for visual journalism, and we want to hear from you. Review the draft code below and then send us your comments. If we can publish your comments, please sign your e-mail with your name and e-mail address.

Former SND president Bill Gaspard is coordinating the responses and asks that your comments and feedback be sent to: sndethics@yahoo.com

The Society for News Design's Proposed Code of Ethical Standards
Preamble: As members of the Society for News Design, we have an obligation to promote the highest ethical standards for visual journalism - for all journalism - as they apply to the values of accuracy, fairness, honesty, inclusiveness, and courage.

Accuracy
Accuracy is the indispensable value in journalism and must not be compromised. We must deliver error-free content, across all our media platforms. We must ensure that our content is a verifiable representation of the news and of our subjects. We promise never intentionally to mislead those who depend upon us for public service. We will correct errors promptly and prominently. We must be as accurate with our colleagues as we are with our audiences.

Honesty
We value original thought and expression. Our work will be free from fraud and deception - that includes plagiarism and fabrication. We will attribute content and honor copyrights. We will strive to keep news content free of special interests, inside or outside the news organization. We embrace the value of transparency, disclosing the thinking behind key decisions - from a credit line up to an editor's note on the front page.

Fairness
We must be scrupulously fair. We recognize that our work can have great impact on the subjects we cover and therefore we must respectfully balance that against the public's need to know. Even when it is impossible to avoid harm in the pursuit of truth telling, we will work hard to minimize that harm. We will listen to our critics. Our judgment in these matters must be based on our sense of right and wrong in a manner consistent with our professional values.

Inclusiveness
We will remain vigilant in our quest to combat prejudice and lead needed reforms. We will avoid stereotypes in reporting, editing, presentation, and hiring. Diversity, broadly defined, will be a hallmark of our work. We accept the responsibility to understand our communities and to overcome bias with coverage that is representative of the constituent groups in the community. Over time, all groups, lifestyles, and backgrounds should see themselves and their values represented in the news.

Courage
Journalists need moral and, at times, physical courage to fulfill their responsibility to serve the public. It takes courage to stand behind values such as accuracy, honesty, fairness and inclusiveness. Such courage is necessary to achieve personal integrity and build credibility. This includes the courage to step beyond rigid boundaries. We must test conventional thinking explore innovative story-telling to help changing audiences understand an increasingly complex world.
Logic and literalness, objectivity and traditional thinking have their important place, but so must imagination and intuition, responsible creativity and empathy.

Kodeks dziennikarstwa wizualnego

2006-09-15T15:32:00.000+02:00

Były prezes Society for News Design Bill Gaspard naszkicował poniższy kodeks i poddał pod dyskusję zarówno członków SND, jak ludzi wszystkich tych zawodów, które składają się na tworzenie nowoczesnej gazety, portalu internetowego, czy innej dziennikarskiej publikacji. Jako członek SND czuję się w obowiązku rozpowszechnić go Polsce. Chętnie zbiorę i opublikuję uwagi na temat tego szkicu; można je także zgłaszać bezpośrednio do Billa pod adresem sndethics@yahoo.com

Society for News Design’s proponuje kodeks etycznych standardów

Wstęp: Jako członkowie Society for News Design’s jesteśmy zobowiązani do promowania najwyższych standardów etycznych dla wizualnego dziennikarstwa – dla wszelkiego dziennikarstwa – realizowanych za pomocą: rzetelności, sprawiedliwości, uczciwości, szacunku dla odmiennościi, oraz odwagi.

Rzetelność
Rzetelność jest niezbędną wartością w dziennikarstwie i nie podlega dyskusji. Musimy dostarczać bezbłędnych wiadomości. Musimy gwarantować, że nasze informacje (treści) są sprawdzone. Obiecujemy umyślnie nie wprowadzać w błąd czytelników i natychmiast i poprawiać błędy. Musimy być równie rzetelni wobec kolegów dziennikarzy jak wobec odbiorców informacji (czytelników, słuchaczy, widzów).

Uczciwość
Cenimy oryginalność myśli i sformułowań. Nasza praca jest wolna od nieuczciwości i oszustwa, które cechują plagiat i zmyślone informacje. Honorujemy reguły prawa autorskiego. Staramy się dostarczać wiadomości wolne od wewnętrznych i zewnętrznych nacisków, nie reprezentujące niczyich partykularnych interesów. Dążymy do „przezroczystości” intencji, nie staramy się ukrywać kluczowych motywacji – od edytorialu redaktora naczelnego na pierwszej stronie, do podpisu autora tekstu na ostatniej.

Sprawiedliwość
Musimy postępować bardzo sprawiedliwie. Zdajemy sobie sprawę z tego, że nasze publikacje mogą mieć wpływ na opisywaną rzeczywistość i dlatego musimy zachować równowagę wybierając informacje do upowszechnienia. Nawet wtedy, kiedy niemożliwe jest dotarcie do prawdy, zobowiązujemy się ciężko pracować, aby zminimalizować szkody wynikające z niedostatków naszej wiedzy. Zawsze jesteśmy otwarci na krytykę. Ocena wartości naszych publikacji musi bazować na poczuciu prawdy i fałszu, wynikającym z profesjonalnych standardów dziennikarstwa.

Szacunek dla rożnorodności
Jesteśmy wyczuleni na wszelkie uprzedzenia i gotowi podejmować z nimi walkę. Będziemy unikać stereotypów w tworzeniu informacji, pracy edytorskiej, i prezentacjach. Naszą pracę będzie cechować najogólniej zdefiniowana różnorodność.
Bierzemy na siebie odpowiedzialność za zrozumienie potrzeb społeczności, dla której pracjemy, jak również mechanizmów uprzedzeń wobec mniejszych grup składających się na tę społeczność. Uważamy jednak, że wszelkie mniejszości społeczne, z ich różnorodnymi stylami życia, postawami i wartościami powinny być widoczne w naszych publikacjach.

Odwaga
Dziennikarze potrzebują moralności, a czasem cywilnej odwagi, aby odpowiedzialnie służyć społeczeństwu. Trzeba odwagi, aby pozostać wiernym takim wartościom jak rzetelność, uczciwość, czy sprawiedliwość. Odwaga jest nam niezbędna dla zachowania niezależności i budzenia zaufania. To odwaga prowadzi nas do jasnego określenia, kim jesteśmy.
Warto odważnie wykraczać poza myślowe schematy, szukać nowych sposobów opisywania rzeczywistości, by pomagać naszym odbiorcom (czytelnikom, słuchaczom, widzom) zrozumieć złożoność świata.

Logika, dosłowność, obiektywizm i racjonalność zajmują w tym procesie ważne miejsce, ale równie ważne wydają się wyobraźnia, intuicja, odpowiedzialna kreacja i empatia.

redakcja Jacek Gałązka, SND

Mam nadzieję, że redagując polski tekst nie zniekształciłem zbytnio oryginału.
JG

Tajemnice świata w naszym portfolio

2006-08-29T13:39:00.000+02:00

Od ponad miesiąca przygotowujemy dla Super Expressu dodatek TAJEMNICE ŚWIATA. Zasady współpracy z wydawcą są podobne do tych, które zastosowaliśmy w przypadku dodatków WEEKEND radia Eska. Materiały i projekty redakcyjne wydań powstają w redakcji. Do nas należy projektowanie layoutów i wykonanie gotowego produktu. TAJEMNICE są dziewiątym dodatkiem w wykonaniu exPress.
Nasze studio i redakcja są najbardziej rozwiniętymi formami pracy. Oprócz nich prowadzimy jeszcze wydawnictwo książkowe - w przygotowaniu mamy polskie wydanie podręcznika Tima Harrowera THE NEWSPAPER DESIGNER'S HANDBOOK, oraz szkolenia otwarte w ramach Akademii Prasy Lokalnej Izby Wydawców Prasy i zamknięte, organizowane na zlecenie. Naszym ostatnim klientem były redakcje Nowin Raciborskich i Nowin Wodzisławskich.

Warsztaty w Akademii Prasy Lokalnej

2006-08-18T15:29:00.000+02:00

W kwietniu i lipcu zespół exPress: Jacek Gałązka i Krzysztof Trusz prowadzili warsztaty redagowania wizualnego w ramach organizowanej przez Izbę Wydawców Prasy tzw. Akademii Prasy Lokalnej. Akademia jest cyklem szkoleń dla redaktorów małych wydawnictw prasowych, finansowanym z grantów Unii Europejskiej. W programie są zajęcia warsztatowe według pomysłu autorskiego exPress, realizowanego przez tandem Gałązka–Trusz od ponad dwóch lat we współpracy z IWP.
Kwietniowe warsztaty wykazały wielkie zróżnicowanie umiejętności i wiedzy redakcyjnej wśród uczestników zajęć. Ćwiczenia dla jednych z nich były zbyt proste, innym zaś wydawały się niedopasowane do praktyki redakcyjnej („– to nie dla nas – mówili”). Tak duże różnice były przyczyną rozczarowania niektórych słuchaczy.
Przed warsztatami lipcowymi przeanalizowaliśmy jeszcze raz program prezentacji i ćwiczeń, po czym wprowadziliśmy pewne korekty. Zmiany przyniosły oczekiwane efekty – poziom zadowolenia uczestników wyraźnie się podniósł.
Kolejne zajęcia z redagowania wizualnego w ramach APL planowane są w końcu września i w listopadzie. Jak poprzednio, przenalizujemy przebieg ostatnich zajęć i wprowadzimy kolejne ulepszenia. Z programem Akademii możecie się zapoznać na stronie Izby Wydawców Prasy (w tym blogu jest do nich link), albo na stronie www.apl.izbaprasy.pl

Powiększenie zespołu

2006-08-18T14:31:00.001+02:00

W lipcu do zespołu exPress dołączyła Małgosia Gałązka, córka właścicieli firmy. W linkach po prawej stronie blogu znajduje się hasło „artystka”, dla zainteresowanych jej możliwościami graficznymi. Polecam powstałe w czasie studiów w Brukseli plakaty. Małgosia jest studentką czwartego roku grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Poza pracą w rodzinnej firmie od ponad dwóch lat publikuje zdjęcia w gazetach klubowych (Laif, Aktywist) i portalach internetowych.
W zespole exPress Małgosia zajmuje się organizowaniem produkcji kolejnego dodatku do Super Expressu, który jest przez nas realizowany. Dodatkiem tym są Tajemnice Świata, cotygodniowy mini magazyn „wiedzowy”. Pomaga też w realizacji dodatków o imprezach na zlecenie rozgłośni radia Eska.

Owocne spotkanie w Raciborzu

2006-08-18T14:15:00.000+02:00

Odbyło się dość dawno, bo w pierwszy weekend czerwca, ale dotąd nie miałem okazji o nim wspomnieć. W raciborskiej redakcji Nowin rozmawialiśmy o zawartości tygodnika i perspektywach możliwych zmian. Zdradzenie szczegółów byłoby niekorzystne dla wydawcy, poprzestanę zatem na opisie ogólnych wrażeń.
Spędziłem dwa dni w redakcji nastawionej na rozwój, zaludnionej otwartymi ludźmi, zarówno redaktorami, jak grafikami. To była twórcza rozmowa o możliwościach poprawienia gazety, ale też o jej mocnych stronach. Przesiedziałem kilka godzin w przyjemnym towarzystwie Kasi Gruchot i jej załogi na raciborskim rynku; dzięki naczelnemu Nowin Raciborskich Grzegorzowi Wawocznemu dowiedziałem się sporo o niegdysiejszym Raciborzu – wspaniałym mieście stołecznym Śląska Opolskiego.
Wyjechałem przekonany, że ten zespół ma wszelkie dyspozycje do doskonalenia swoich tygodników i wzmocnienia pozycji lidera rynku. Mam nadzieję na dalszą współpracę, także ze względu na dobrą atmosferę panującą w zespole.

Dodatki Eski

2006-04-13T20:35:00.000+02:00

Od lutego exPress realizuje na zlecenie Super Expressu dodatki pt. Weekend dla radia Eska. Ta skomplikowana formuła oznacza, że organizujemy proces łamania, produkcji i współdziałania z lokalnymi Eskami. Redakcja Super Expressu przyjmuje od dziennikarzy radiowych i redaguje teksty, akceptuje też ostateczną wersję dodatków. My zbieramy i uzupełniamy zdjęcia (Eski czasem je przysyłają, czasem nie), projektujemy layouty, łamiemy i zapewniamy korektę.
Dodatków produkujemy na razie pięć, w przyszłym tygodniu będzie ich sześć, a do końca czerwca dziewięć... taki jest plan.

Piraci zaatakowali książkę Harrowera

2006-03-02T13:57:00.000+01:00

Dotarły do mnie plotki o pirackim tłumaczeniu podręcznika Tima Harrowera „The Newspaper Designer's Handbook”. Zakładam, że jako przyzwoici ludzie poczekacie do czerwca, kiedy na rynku znajdzie się legalna edycja. Cierpliwość opłaci się Wam, bowiem dostaniecie publikację nie ustępującą jakościowo oryginałowi i nie weźmiecie udziału w przestępstwie.
Będąc właścicielem praw do polskiego wydania mam obowiązek podjąć działania przeciw każdej firmie i osobie, która narusza prawo wydawcy amerykańskiego, McGraw-Hill Companies.
Tych, którzy cenią sobie uczciwość, informuję, że każda edycja polskiej wersji podręcznika, która ukazała się gdziekowiek w świecie po 30 listopada 2004 roku jest wydaniem pirackim, wyprodukowanym bez zgody amerykańskiego wydawcy i autora.

Strona internetowa w sieci

2006-01-23T11:04:00.000+01:00

Strona internetowa exPress od wczoraj jest dostępna w sieci pod adresami:
ex-press.com.pl
ex-press.home.pl
wkrótce aktywny będzie także adres ex-press.pl. Mnogość adresów pozwoli, mam nadzieję, łatwiej znaleźć nasze usługi.
Strona ma jeszcze troche słabości, liczę więc na życzliwe uwagi – nie jestem na przykład pewien działania formularzy zgłoszeniowych – proponuję tymczasem zgłaszać się na szkolenia za pomocą e-maili.
Wszystkie braki natychmiast będziemy poprawiać, zależy nam bowiem na maksymalnej wygodzie naszych klientów i przyjaciół.

Wachlarz propozycji

2006-01-15T21:37:00.000+01:00

Oferta exPress wzbogaciła się właśnie o nowe propozycje: EXPRESSY – szybkie szkolenia jednodniowe organizowane w Warszawie (zasady rekrutacji i program znajdziecie niżej), oraz programy zamknięte, na zlecenie wydawców. Szczegóły wkrótce pojawią się na stronie internetowej www.ex-press.com.pl (w budowie).
Tematy EXPRESSÓW są propozycją dla każdego praktyka pracy redakcyjnej, choć mamy nadzieję przyciągnąć przede wszystkim tych, których znamy z poprzednich spotkań.
Nową praktyką będzie też publikowanie darmowych porad z dziedziny redagowania prasy. Ich źródłem będzie zagraniczna literatura fachowa i, już niedługo (mam nadzieję), doświadczenia krajowych fachowców.
Wszystkie nowości i informacje o przeprowadzonych szkoleniach będziemy anonsować za pomocą newsletterów i opisywać w tym blogu.
Nadal zapraszamy na trzydniowe warsztaty Izby Wydawców Prasy. Szczegóły będą publikowane na stronie internetowej Izby, do której link znajdziecie po prawej stronie. W lutym poprowadzimy dla IWP warsztat pt. OKŁADKA MAGAZYNU/PIERWSZA STRONA GAZETY.

Zasady rekrutacji na szkolenia

2005-12-29T16:46:00.000+01:00

Listę tematów publikujemy w blogu niżej, a wkrótce na naszej stronie internetowej pod adresami:
http://www.ex-press.com.pl
http://ex-press.home.pl
Po znalezieniu interesującego szkolenia należy wysłać do nas e-mail (ex-press@post.pl) zawierający następujące dane:
– imię i nazwisko,
– nazwę wydawnictwa/tytuł gazety,
– stanowisko służbowe,
– adres wydawnictwa (jeśli to ono płaci za szkolenie),
– NIP lub REGON pracodawcy (do wystawienia faktury)
– swój adres e-mail,
– telefon,
albo na stronie internetowej wypełnić formularz zgłoszenia.

Zgłoszenie uważamy za skuteczne dopiero po wpłaceniu należności za udział w szkoleniu na konto exPress. Numer konta prześlemy po nawiązaniu pierwszego kontaktu. Cena uczestnictwa w warsztatach wynosi 780 - 850 złotych, w zależności od tematu (szczegóły na stronie internetowej). Wpłat należy dokonywać najpóźniej na tydzień przed rozpoczęciem zajęć. Fakturę pro forma wysyłamy e-mailem natychmiast po wpłacie. W ślad za nią wędruje właściwy dokument wysłany standardową pocztą.

Prosimy dzwonić i e-mailować, jeśli cokolwiek wyda się Wam niejasne. Będziemy też wysyłać newslettery, żeby ułatwić życie tym, którzy się pogubią. Nasze telefony: 0604 084 776, 022 824 12 42.

Zajęcia organizowane są w biurowcu w centrum Warszawy (10 minut spacerkiem od dworca Warszawa Centralna). Recepcja uczestników trwa od 10.00 do 10.30. Zajęcia kończą się o 15.30 obiadem. Uczestnicy otrzymują materiały szkoleniowe na płytach CD.

Nowy program szkoleń

2005-12-29T15:57:00.000+01:00

Przedstawiam propozycje tematów szkoleń. Proszę o zgłaszanie chęci uczestnictwa do exPress (ex-press@post.pl). Dopiero po upewnieniu się, że mamy dość chętnych, będę potwierdzał daty ich organizacji w blogu i newsletterach.
Zasady rekrutacji opublikowane są wyżej, warsztaty będą się odbywały w godzinach 10.00 – 16.00 w Warszawie. Dni ustalimy po zebraniu odpowiednio dużej grupy, w ten sposób lepiej dopasujemy się do Waszych potrzeb.

TYTUŁ – OPOWIADANIE W TRZECH SŁOWACH
Ćwiczenia układania tytułów prasowych. Zasady komponowania najbardziej skondensowanej formy dziennikarskiej.

TYPOGRAFIA PRASOWA: JAK DOBIERAĆ CZCIONKI?
Ćwiczenia oceny i doboru czcionek. Postawowe elementy typografii.

GRY PROMOCYJNE
Jak zwiększyć sprzedaż gazety za pomocą gry, konkursu, zabawy interaktywnej?

KOLOR WGAZECIE
Zasady użycia koloru w layoucie. Zagadnienia estetyczne I techniczne; znaczenie koloru, błędy. Ćwiczenia.

JAK DOBRZE FOTOGRAFOWAĆ DLA PRASY?
Ćwiczenia z doświadczonymi fotoreporterami, konfrontacja
z wymaganiami redakcji.

CO ZROBIĆ, JEŚLI NIE MASZ DOBRYCH ZDJĘĆ?
Ćwiczenia pracy fotoedycyjnej w redakcji: selekcji, doboru, kadrowania, sztuczek layoutu.

ANALIZA MARKETINGOWA BEZ KOSZTOWNYCH BADAŃ
Proste metody analizy rynku i potrzeb czytelników. Szukanie wskazówek do pracy nad zawartością gazety.

JAK SKUTECZNIE PRZEPROWADZIĆ REDESIGN?
Niezbędny czas i konieczne nakłady, zadania dla zewnętrznych
projektantów. Studia przypadków (polskie I obce gazety).

JAK POZYSKIWAĆ MŁODYCH CZYTELNIKÓW?
Ćwiczenia form atrakcyjnych dla młodego odbiorcy. Przegląd rozwiązań światowych.

DESIGN SEKCJI TEMATYCZNEJ
Ćwiczenia w projektowaniu layoutu sekcji poradniczej, kulturalnej, finansowej, lifestylowej...

AUTOPROMOCJA
Jak ciekawie zawiadamiać czytelnika o własnych atutach, artykułach, dodatkach? Ćwiczenia.

REDAGOWANIE WIELKICH TEMATÓW
Ćwiczenia w projektowaniu zawartości tematów wielokolumnowych (nadzwyczajne wydarzenia, wybory, bloki monotematyczne).

Nie wolno bazgrać!

2005-12-20T16:06:00.000+01:00

Jeden spośród uczestników warsztatu „Okładka magazynu” w Falenicy nie dostanie ode mnie listu „obiecaj sobie sam” (więcej o listach znajdziecie niżej), bo się nie podpisał. Autorze anonimu, zgłoś się proszę, możesz jeszcze naprawić błąd. Proszę też Magdę Przybylską o podanie adresu
e-mailowego – to co mam napisane na liście obecności jest nie do odczytania. Za to Marcin Bugalski napisal swój adres prawie drukowanymi literami, ale to nie pomogło. Listy wracają. Teraz wyjdzie na to, że nie o wszystkich pamiętałem, a to nieprawda. W ogóle wszyscy moglibyście pisać trochę wyraźniej, to straszne, jak komputeryzacja wpływa na sprawność prawej ręki.

Za mało panowie z siebie dali

2005-12-19T22:09:00.001+01:00

Tytułowe zdanie wygłosiła jedna, a potwierdziło kilka osób obecnych w pobliżu w pustej już sali konferencyjne po zakończeniu zajęć. Większość uczestników warsztatów w Zegrzu z walizkami w ręce opuszczała w tym czasie ośrodek. Zastrzeżenie dotyczyło sposobu prowadzenia warsztatów – że to uczestnicy formułowali oceny i wnioski, zaś prowadzący zaledwie „lekko moderowali dyskusję”.
Rzeczywiście, w taki sposób przebiegają nasze warsztaty od ponad roku
– redaktorzy i graficy, którzy do nas przyjeżdżają dzielą się ze sobą wiedzą, uruchamiają wyobraźnię i „hodują” w głowach, mamy nadzieję, świeże pomysły. Nasze spotkania są raczej seminariami niż szkołą; my
– prowadzący tworzymy Wam – uczestnikom warunki do swobodnego myślenia w komfortowych warunkach braku ograniczeń.
Zapewne zawsze zostaje niedosyt: każdy chciałby się dowiedzieć jak najwięcej o swojej gazecie, o błędach, które popełnia; chciałby dostać walizkę rad, jak pracować lepiej – robić lepszą gazetę. Na takie odpowiedzi trzeba więcej czasu, dłuższych analiz i dużo więcej pracy. Nie wystarczy kilkanaście godzin seminarium w gronie trzydziestu osób z różnych redakcji.
Nie ma też zbyt wielu uniwersalnych rad, które uczynią nasze gazety lepszymi. Jeśli znamy takie rady, to ich udzielamy, jednak największą wartością warsztatowych spotkań są wnioski, które powstają gdzieś z boku, mimochodem, ale służą nam długo po powrocie do domu. Jesteśmy pewni, że tak się dzieje, czego dowodem „listy do samego siebie”, o których pisałem wcześniej.
Nie lekceważymy jednak Waszych uwag, nawet jeśli zgłaszają je nieliczni
i zachęcamy do komentowania zajęć.
Komentarz łatwo opublikować: wystarczy kliknąć w kopertkę poniżej tego, lub dowolnego tekstu i pisać.

Mój partner, Krzysztof (w środku) wygląda na tego, który dał z siebie bardzo dużo. Zegrze, 10 grudnia 2005, warsztaty „Okładka magazynu” i „Strona tytułowa gazety”.

List do siebie – reaktywacja

2005-12-19T19:58:00.000+01:00

Uczestnicy zajęć pt. „Okładka magazynu” w listopadzie, na zakończenie napisali do siebie listy (zobacz post „Obiecaj sobie sam” z 1 grudnia 2005). Minął miesiąc, więc odsyłam te listy do nadawców z pytaniem, co z zawartych w nich zobowiązań udało się wprowadzić w życie. Wszystkie listy tchną optymizmem, mimo trudności i nacisków ze strony złych ludzi, żeby robić gorzej. Wszyscy mają nadzieję „coś przepchnąć”, uprzeć się przy swoich pomysłach, bardziej stanowczo forsować zmiany.
Ktoś, krytyczny wobec swojej siły przebicia, obiecał robić w domu drugą, alternatywną okładkę ukochanego magazynu.
Jest w listach sporo zadowolenia z „otwarcia umysłu” na trochę inny sposób projektowania, wielu osobom udało się wyzwolić z dość powszechnego przekonania, że „nic nie można zmienić”. Najbardziej ryzykowna wydaje się deklaracja porzucenia myśli o tzw. „słupkach”, czyli wynikach sprzedaży – chyba zanadto z Krzysztofem zachęcaliśmy do tego uczestników; wzięli rzecz dosłownie.
Ciekawe, co z tego optymizmu zostało po 30 dniach? Relacja wkrótce, mam nadzieję.

Czarny bokser w buduarze

2005-12-16T21:24:00.000+01:00

Chcecie wiedzeć, czy można przerobić sportową okładkę przedstawiającą czarnoskórego pięściarza na stronę tytułową magazynu kobiecego, w dodatku nie wymieniając zdjęcia? Można, jeszcze jak! Wystarczy tylko przyjechać na nasz warsztat.
Każde spotkanie Polaków kończy się, jak wiadomo, narzekaniem – że nie ma pieniędzy, za mało czasu, nieodpowiednie warunki. Odnajdując się w takim klimacie, zaproponowałem doświadczonym redaktorom i grafikom popularnych magazynów ćwiczenie wyobraźni w skrajnie ograniczonych warunkach.
Wszyscy dostali okładkę magazynu sportowego „DEMO” (właściwie szkic takiej okładki), a na niej zdjęcie boksera ukrytego za gardą czarnych rękawic. Zadanie uczestników warsztatu polegało na przekształceniu okładki-bazy w magazyn kobiecy, kulinarny, turystyczny, wnętrzarski, biznesowy. Ograniczenie polegało na braku możliwości wymiany zdjęcia (przypomnę, że chodziło o boksera) i krótkim czasie (30 minut).
Celem pracy było wyzwolenie się ze schematu wołania fotoedytora – niech znajdzie dobre zdjęcie – i uruchomienie wyobraźni. Wyniki oceńcie sami. Polecam też próbę zmierzenia się z tym zadaniem, albo wizytę na naszym kolejnym warsztacie.

Na zdjęciach od lewej: ćwiczebny magazyn sportowy. Z prawej kolejno: czekoladowa okładka magazynu kulinarnego. Śmiały kadr zdjęcia dał niespodziewanie smaczny efekt. W magazynie turystycznym kadr trochę bardziej oddalony, wykorzystano nie tylko fakturę, ale także kształt. Magazyn kobiecy dojrzewał najdłużej. Nie sposób było uciec od skojarzeń: damski bokser i przemoc w rodzinie. Kobiecy charakter powstał dopiero po odrzuceniu stereotypów i zastosowaniu miekkiej, falującej linii podziału między ciemną a białą powierzchnią.

Ósme warsztaty dziennikarstwa wizualnego

2005-12-14T21:09:00.000+01:00

Na warsztaty do Zegrza przyjechało 27 osób. Tym razem prowadziliśmy dwa tematy jednocześnie, co zdecydowanie urozmaicało rozmowy podczas oceny wykonanych prac; mimo dużego zróżnicowania doświadczeń zawodowych, praca szła sprawnie. Zajęcia w Zegrzu były ostatnimi w tym roku, następne planujemy dopiero w lutym.

Warsztaty w ramach programu szkoleniowego Izby Wydawców Prasy przeprowadzone zostały w ośrodku Polskiej Agencji Prasowej w Zegrzu od 9 do 11 grudnia 2005. Temat: okładka magazynu i pierwsza strona gazety. Przyjechali (jak zwykle) graficy i redaktorzy (w tym naczelni) z tygodników lokalnych, prasy branżowej i magazynów. Informacje o nowych szkoleniach zamieszcza strona internetowa IWP (link do tej strony znajdziecie obok) i mój blog.

Obiecaj sobie sam

2005-12-01T22:45:00.000+01:00

Tym, którzy przyjeżdżają na nasze zajęcia, stwarzamy warunki do przemyślenia własnych doświadczeń, ale nieskrępowana wolność tworzenia trwa tylko niecałe trzy dni. Po skończeniu warsztatu trzeba wrócić do redakcji i zmierzyć się ze „słupkami” sprzedaży, zbyt sztywną makietą i starymi przyzwyczajeniami. Przyjemne wrażenie, że możemy lepiej pracować wyparowuje
z głowy po kilku godzinach – zostaje znajome uczucie, że dobrze już było.
ExPress przed rokiem po raz pierwszy zastosował narzędzie przedłużające miłe doznanie, że potrafimy wszystko zrobić lepiej, które dość łatwo pojawia się na zajęciach warsztatowych. Narzędziem jest list „obiecaj sobie sam”. Uczestnicy warsztatów piszą go na zakończenie – zapisują rodzaj zobowiązania, co chcieliby (i mogliby) zrobić po powrocie do macierzystej redakcji, żeby efekt ich pracy był lepszy (np. ciekawsza gazeta). Listy pozostają nieotwarte przez miesiąc – po miesiącu wysyłamy je e-mailem do autorów, wraz z pytaniem, czy cokolwiek ze złożonej obietnicy udało się spełnić, a jeśli nie, to dlaczego? Metodę tę zastosowaliśmy znów przed tygodniem w Falenicy.
Opis korespondencji sprowokowanej listami „obiecaj sobie sam” zamierzamy publikować w tym blogu. Oczywiście bez nazwisk
i szczegółów pozwalających zidentyfikować nadawcę – przecież to listy do siebie. Oprócz tego zachęcamy do dzielenia się
z nami podobnymi refleksjami: o pracy, trudnościach i sukcesach. Mogą mieć postać komentarzy do tego tekstu, wystarczy kliknąć w ikonkę koperty pod spodem. Za trzy tygodnie wyślemy nadawcom listy napisane w Falenicy 20 listopada.

Krzysztof Trusz prezentuje wszystkie prace powstałe w czasie warsztatów „Okładka magazynu”, za chwilę poprosimy uczestników o napisanie listów „obiecaj sobie sam”

Komplet w Zegrzu

2005-12-01T21:54:00.000+01:00

Zgłosiło się już 30 uczestników kolejnego warsztatu redakcji wizualnej. Oznacza to, że mamy komplet. Jeszcze w listopadzie lista zgłoszeń wzbudzała wątpliwości, nie mieliśmy pewności, czy znów nie trzeba będzie odwoływać zajęć – już raz, miesiąc temu, musieliśmy to zrobić. Bardzo dużym zainteresowaniem cieszył się temat „Okładka magazynu” – jedno seminarium okazało się za ciasne dla wszystkich chętnych. Ci, którzy nie zmieścili się w listopadzie w Falenicy, przyjadą teraz do Zegrza. Do tej grupy dołączy 13 osób zainteresowanych „Stroną tytułową gazety”. Ta grupa jest zbyt mała, by zorganizować dla niej osobne spotkanie, dlatego wyjątkowo poprowadzimy równoległe zajęcia na dwa tematy.
Połączone warsztaty „Okładka magazynu” i „Strona tytułowa gazety” tym razem organizujemy w ośrodku Polskiej Agencji Prasowej, który już dobrze znamy i cenimy; nowością będzie użycie komputerów – do tej pory zajęcia w Zegrzu były prowadzone metodami typowymi raczej dla przedszkola: z pomocą papieru, flamastrów, nożyczek i kleju. Efekty przechodziły najśmielsze oczekiwania, więc nie do końca zrezygnowaliśmy z tych prostych „metod wychowawczych”, jednak gwałtowny rozwój niektórych studentów zmusił nas do sięgnięcia także po techniki cyfrowe.

Na górnym zdjęciu scena z warsztatów prowadzonych metodą przedszkolną. Papier, nożyczki, klej i ogromnie przejęci studenci. Niżej nowoczesna sala wykładowa ośrodka w Falenicy, choć bez nożyczek i kleju, zapewniła takie samo zaangażowanie uczestników. Na pewno skupieniu sprzyjało sąsiedztwo klasztoru jezuitów (no, chyba, że ktoś się nie zorientował, gdzie go zabraliśmy).

NOWY WARSZTAT: strona tytułowa gazety

2005-11-22T21:30:00.000+01:00

W piątek, 9 grudnia 2005 roku w ośrodku Polskiej Agencji Prasowej w Zegrzu rozpocznie się kolejny warsztat ExPress i Izby Wydawców Prasy dla redaktorów i grafików prasowych, poświęcony projektowaniu stron tytułowych gazet i okładek magazynów. Uczestnicy będą mieli ostatnią szansę wykorzystać doświadczenia nabyte podczas zajęć do udziału w konkursie Grand Front na okładkę prasową roku 2005.
Konkurs organizuje Izba Wydawców Prasy. Na jej stronie internetowej niedługo będzie można znaleźć zaproszenie i nowy, poprawiony w tym roku regulamin. Link do strony Izby zamieszczamy obok.
Tymczasem na warsztat w Zegrzu zapraszamy zarówno dziennikarzy (redaktorów i grafików) z gazet, jak z magazynów. Korzystając z ostatniego w upływającym roku terminu, poprowadzimy ćwiczenia łączone: projektowania okładki dziennika (tygodnika informacyjnego) i magazynu/dodatku magazynowego.
Szczegóły można znaleźć na stronie Izby Wydawców Prasy (link obok), można też napisać bezpośrednio do nas (ex-press@post.pl).
Zapraszamy

Podręcznik projektowania gazet

2005-11-22T20:40:00.000+01:00

Latem zaczęliśmy w ExPress prace redakcyjne nad polską wersją językową podręcznika projektowania gazet „The Newspaper Designer's Handbook” Tima Harrowera. Prace mamy nadzieję skończyć wiosną 2006 roku.
Podręcznik jest słabo znany polskim grafikom i redaktorom, choć w USA wyszło już piąte jego wydanie. Dotąd można go było kupić za pośrednictwem księgarni internetowej Amazon za dość wygórowaną cenę 52 dolary + 20 dolarów za przesyłkę, polska edycja będzie kosztowała dużo taniej i będzie po polsku, co nie jest obojętne w przypadku fachowego tekstu. Książka Harrowera, choć porusza zagadnienia profesjonalne, adresowana jest do wielu odbiorców: zawodowych redaktorów i menadżerów prasowych, studentów dziennikarstwa i grafiki, pracowników agencji reklamowych, działów PR i wszystkich po prostu zainteresowanych edytorstwem (cokolwiek znaczy to słowo).
Można narzekać na bardzo „amerykański” charakter zawartych w podręczniku przykładów, lecz proste, bogato ilustrowane wskazówki pozwalają nawet amatorowi przygotować dobrą gazetę, także w u nas.
Autor podręcznika, Tim Harrower, obiecał przyjechać do Polski, jak tylko skończy pisać swój najnowszy podręcznik dla dziennikarzy.
O postępach pracy nad książką będziemy informować na bieżąco.

Oto Tim Harrower w swojej ulubionej, niezbyt poważnej postaci

WARSZTAT: Okładki magazynu

2005-11-22T17:40:00.000+01:00

Od piątku do niedzieli, 18-20 listopada 2005 roku w Europejskim Centrum Komunikacji i Kultury w Falenicy (Warszawa) firma ExPress prowadziła kolejny, 7. warsztat dla menadżerów, redaktorów i grafików gazetowych. Tematem było projektowanie okładki magazynu. W warsztacie uczestniczyło 31 dziennikarzy z redakcji ogólnopolskich magazynów. Największa grupa reprezentowała wydawnictwo Bauer.
Warsztat był częścią programu szkoleniowego realizowanego od roku na zlecenie Izby Wydawców Prasy. W ciągu 12 miesięcy w zajęciach warsztatowych Izby wzięło udział ponad 200 dziennikarzy z 27 dzienników i tygodników, oraz 17 magazynów, 2 wydawnictw branżowych i 2 agencji reklamowych.
Zajęcia od początku programu prowadzę wspólnie z Krzysztofem Truszem – adiunktem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, wykładowcą projektowania prasowego i typografii, byłym dyrektorem artystycznym „Gazety Wyborczej”.